The Vault

Yet another blog about anything……

Μύθος και πραγματικότητα

%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582.gif
Γράφει ο Ευθύλογος

Λέγεται πως οι διάφοροι μύθοι είναι το design τηςπραγματικότητας. Το θυμήθηκα με αφορμήτον παρακάτω μύθο που μου έστειλε κάποιος φίλος.

Ομύθος
Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό έναςάνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμόότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ καιμάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοιπροχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο σταχείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ γιακάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι ……..
περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους.
Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούληταμε αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος καιανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσειοποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχεαγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμήτων 400 ευρώ το ένα.
Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενηεβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανεπουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από τηντοπική τράπεζα.
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σεέναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκανυπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δενάξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη.Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια καιεν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δενανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατάσυνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τονδήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσειλεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στοντραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέοςτων κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμαπριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος απότα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμωςτου έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιάμε τους δικούς τους γαιδάρους!!…
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή – οδηγία ναμειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείοτου χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων,της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε ηηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου,έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.
Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «ναβάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να .ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυοεπιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησίκοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν . με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονταιοικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών και με μεγάλη ανιδιοτέλεια προσφέρθηκαν ναχρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής… .

Η πραγματικότητα
Ένας πλούσιος Ελληνοαμερικανός, τη δεκαετία του ’50 είχε στην κατοχή του κάπου πέντεεκατομμύρια μετοχές μιας εισηγμένης επιχείρησης στο Ελληνικό Χρηματιστήριο.
Η επιχείρηση δεν πήγαινε καλά και οι μετοχές της πήγαιναν κατά διαόλου. [1]
Σκέφτηκε λοιπόν το εξής:
Εισήγαγε ένα τεράστιο ποσόν δολλαρίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκείνη την εποχή η εισαγωγή συναλλάγματος και πολύ περισσότερο η εξαγωγή τουήταν μια διαδικασία αρκετά πιο πολύπλοκη από ότι σήμερα.
Μπροστά σε ένα τόσο μεγάλο ποσόν οι αρμόδιοι υπάλληλοι τα έχασαν, ενώ ο πονηρόςΕλληνοαμερικανός εκμεταλλευόμενος την έκπληξή τους άφηνε να του ξεφύγουνκάποιες κουβέντες για μια πρωτοφανή ευκαιρία στο Χρηματιστήριο, για μιαεπιχείρηση που έκλεισε πολύ κερδοφόρες συμφωνίες με μεγάλες εταιρείες των ΗΠΑκαι ότι ο ίδιος είχε σκοπό να αγοράσει ένα πολύ μεγάλο πακέτο μετοχών.
Οι διαδικασίες για το συνάλλαγμα συνεχίστηκαν και την επόμενη μέρα, οπότε δήθενεμπιστευτικά είπε σε δυο – τρεις υπαλλήλους και το όνομα της επιχείρησης.Προφανώς η επιχείρηση που κατονόμασε, ήταν εκείνη της οποίας ήθελε ναξεφορτωθεί τις μετοχές.
Οι υπάλληλοι λειτούργησαν σαν «παπαγαλάκια» και έτσι αρκετοί έμαθαν την «εμπιστευτική πληροφορία».
Ο ίδιος μάλιστα με την λήξη των διαδικασιών στην τράπεζα, επισκέφθηκε τοΧρηματιστήριο όπου άρχισε να αγοράζει σωρηδόν τις μετοχές της επιχείρησης μεαποτέλεσμα να αρχίσει να ανεβαίνει η τιμή. Φρόντισε μάλιστα να μάθουν κι άλλοιγια τις «κερδοφόρες συμφωνίες». Το αποτέλεσμα ήταν να αυξηθεί κατακόρυφα ηζήτηση της μετοχής και να γνωρίσει θεαματική αύξηση η τιμή της.
Όταν ο «επενδυτής» θεώρησε ότι η τιμή ήταν ικανοποιητική, άρχισε ναξεφορτώνεται τις μετοχές σιγά – σιγά, διατηρώντας την τιμή στα επιθυμητάεπίπεδα.
Σε λίγες μέρες κατάφερε να ξεφορτωθεί και το τελευταίο κομμάτι.
Πήγε στην τράπεζα, ξαναέβγαλε το συνάλλαγμα στις ΗΠΑ και του έμεινε και ένα τεράστιοχρηματικό ποσόν στην Ελλάδα.
Για τέτοια «σαΐνια» είναι το ελληνικό χρηματιστήριοκι όχι για τους αφελείς φουκαράδες που άνοιξαν το 1999 δυο εκατομμύρια κωδικούςκαι έχασαν και τα αυγά και τα καλάθια. [2]

* * * * * * * *

[1] Εκείνη την εποχή δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμητα κόλπα που το 1999 έφτασαν κάποιες μετοχές που σήμερα δεν αξίζουν δεκάρα, στιςπενήντα χιλιάδες δρχ. Κι όμως, οι μεγαλομέτοχοι (δηλ. οι μεγαλοκλέφτες) κυκλοφορούν ελεύθεροι! Αυτό είναι εθνική ξεφτίλα κι όχι οι υπογραφέςπου ζητάει η Eurogroup.Τις ζητάει γιατί ξέρει με ποιουςέχει να κάνει.

[2] Τολάθος τους ήταν ότι πίστεψαν δυο εξ ορισμού αναξιόπιστες πηγές:
Α) Κάποιους αγύρτες του χρηματοπιστωτικού συστήματος που διατυμπάνιζαν ότι «τοΧρηματιστήριο θα φτάσει στις 7500 μονάδες» και
Β) Κάποιους αλήτες της πολιτικής εξουσίας που ισχυρίζονταν ότι «Η πτώση στοΧρηματιστήριο έχει ημερομηνία λήξεως την επομένη των εκλογών».
Τώρα που είναι στις 750 μονάδες έχουν βγάλει το σκασμό όλοι τους.
Αυτά τα καθάρματα θα έπρεπε να έχουν καταδικαστεί προ πολλού σε πολυετήκάθειρξη και για τη σημερινή κατάντια της χώρας αλλά και ως ηθικοί αυτουργοίαυτοκτονιών, γιατί υπήρξαν κάποιοι εύπιστοι που έχασαν τα πάντα καιαυτοκτόνησαν.
Αυτά βέβαια, σε ένα άλλο κράτος, με άλλους θεσμούς και κυρίως με άλληΔικαιοσύνη.

Ευθύλογος
vacon28

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/11/blog-post_613.html

Sent with MobileRSS for iPhone

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on November 23, 2011 by in News.
%d bloggers like this: